Reklama
  • Środa, 24 lutego 2016 (08:05)

    Arytmia, zawał serca. Objawy, leczenie, ważne badania

Jest to zaburzenie pracy serca polegające na przyspieszeniu, zwolnieniu lub nieregularności jego bicia. Może być napadowa (pojawia się okresowo) lub długotrwała (utrzymująca się przez długi czas). Każda powinna być skonsultowana z lekarzem, bo nieleczona bywa groźna.

Przyczyny arytmii

Reklama

Arytmia najczęściej jest spowodowana chorobą niedokrwienną (wieńcówką) lub zastawek serca, a także przez nadciśnienie tętnicze, cukrzycę i podwyższony poziom cholesterolu.

Może być skutkiem zwyrodnienia serca lub jego wad wrodzonych, a także zaburzeń poziomu elektrolitów we krwi (niedobór lub nadmiar potasu, sodu albo magnezu).

Ryzyko wzrasta wraz z wiekiem i gdy palisz papierosy. Choroba często występuje rodzinnie. Groźna arytmia powstaje na podłożu genetycznym.

Objawy arytmii

Choroba często wywołuje tzw. kołatania serca, czyli uczucie szybkiego bądź niemiarowego jego bicia. Mogą pojawiać się skurcze dodatkowe, które odczuwane są jako „gubienie kroku” lub przeskakiwanie w klatce piersiowej.

Bardzo nasilona arytmia może prowadzić do zatrzymania pracy serca i zgonu. Arytmia może spowodować uczucie osłabienia, ból w klatce piersiowej, duszność czy fale gorąca. Czasami jest tak silna, że potrafi obudzić ze snu.

Bywa, że skurcze dodatkowe łączą się w szybki rytm, tzw. częstoskurcz. Może on powodować duszności, dławienie, zawroty głowy, bóle wieńcowe, zasłabnięcia, a nawet utratę przytomności.

Groźniejszym arytmiom towarzyszy niepokój, strach przed śmiercią, ostry ból w klatce piersiowej lub ból promieniujący w stronę brzucha albo ramienia.

Leczenie arytmii

Jeśli arytmie pojawiają się sporadycznie, najczęściej nie wymagają leczenia, a jedynie dalszej obserwacji. Niektóre leczy się farmakologicznie. Gdy serce bije bardzo rzadko (np. 40 lub mniej uderzeń na minutę), trzeba wszczepić rozrusznik.

Warto wiedzieć

Zaburzenia rytmu serca mogą pojawić się jako efekt uboczny stosowania niektórych leków. Gdy np. przyjmujesz preparaty moczopędne, często sprawdzaj poziom potasu.

Podstawowe badania wykrywające arytmię serca

• EKG: pokaże aktualny rytm serca i jego zaburzenia.

• EKG metodą Holtera: całodobowy zapis pracy serca. Aparat przytwierdza się do paska w talii. Odchodzi od niego 5 elektrod, które lekarz przykleja na lewej piersi wokół serca.

• Badanie elektrofizjologiczne: polega na kontrolowanym wywoływaniu arytmii i obserwacji pracy serca.

Zawał serca

To powikłanie przewlekłej choroby wieńcowej oznacza martwicę części mięśnia sercowego. Jest zwykle skutkiem zamknięcia drożności naczynia wieńcowego, które doprowadza krew do tego obszaru wskutek pojawienia się skrzepliny bądź pęknięcia blaszki miażdżycowej.

Przyczyny zawału serca

Na zawał najbardziej narażeni są mężczyźni w wieku 32-50 lat oraz kobiety od 45. do 70. roku życia. Choroba częściej występuje u osób palących, z nadwagą (przede wszystkim z otyłością brzuszną), nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą.

W grupie ryzyka są też ludzie z pod wyższonym poziomem cholesterolu (zwłaszcza zaburzoną proporcją pomiędzy cholesterolem LDL i HDL), czyli mający tzw. czynniki ryzyka choroby wieńcowej.

Zawał może wywołać także stres połączony z nagłym wysiłkiem fizycznym – i to dotyczy głównie osób młodych, depresja oraz nadużywanie alkoholu. Nie bez znaczenia jest też obciążenie dziedzicz ne (rodzinne).

Objawy zawału serca

Już na dwa tygodnie przed zawałem częściej mogą pojawić się duszności (zwłaszcza podczas wysiłku) i dławiący ból w klatce piersiowej, który po pewnym czasie ustępuje.

Gdy dochodzi do zawału, większość osób skarży się na ból. Pojawia się niepokój i lęk oraz poczucie zagrożenia utraty życia. Ból jest piekący, dławiący, rozpierający, promieniujący do szyi, żuchwy, górnej lewej kończyny, a także na brzuch i plecy.

Nie ustępuje po podaniu nitrogliceryny, trwa od kilkunastu minut do wielu godzin (zawsze ponad 20 minut). Często pojawia się bladość, występuje zimny pot, męczące wymioty, duszność, zasłabnięcie, a niekiedy może dojść do utraty przytomności.

Czasem zawał może też mieć przebieg zupełnie bezbolesny – częściej dotyczy to osób starszych, z cukrzycą i nadciśnieniem tętniczym.

Zawał serca to martwica fragmentu mięśnia sercowego, spowodowana jego przedłużającym się niedokrwieniem. Zwykle (w ok. 85 proc. przypadków) wiąże się z zamknięciem tętnicy wieńcowej przez skrzeplinę, powstałą w wyniku pęknięcia blaszki miażdżycowej.

Przy zawale decydująca jest szybka i fachowa pomoc lekarska. Jeżeli podejrzewasz to schorzenie, natychmiast wezwij pogotowie.

Profilaktyka zawału serca

Nie na wszystkie czynniki ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego masz wpływ. Nie jesteś w stanie zlikwidować rodzinnych obciążeń genetycznych, trudno również całkiem wyeliminować z życia stres.

Jest jednak wiele okoliczności, które sprzyjają rozwojowi choroby wieńcowej, a którym w dość prosty sposób możesz zapobiec. Czasami wystarczy rzucić palenie (średnia różnica długości życia między osobami niepalącymi a pala czami wynosi ok. 10 lat), ograniczyć spożycie alkoholu i soli kuchennej, utrzymywać prawidłową wagę, prowadzić aktywny tryb życia i stosować się do zaleceń lekarzy, dotyczących przyjmowania leków.

Poddawaj się regularnym badaniom, zwłaszcza gdy należysz do osób z wysokim ryzykiem zawału. Raz w roku kontroluj poziom cukru we krwi. Nie powinien on na czczo przekraczać 100 mg/dl. Obniżenie poziomu cukru we krwi sprzyja utracie nadmiaru kilogramów, obniżeniu ciśnienia tętniczego, a także pulsu o kilka uderzeń na minutę.

Zadbaj o prawidłowy poziom chole sterolu: jego nadmiar (powyżej 190 mg/dl) to krok do miażdżycy, która utrudnia przepływ krwi przez naczynia.

Im większej siły potrzebuje strumień krwi, by przecisnąć się przez naczynia, tym bardziej rośnie ciśnienie, serce musi się częściej kurczyć, co obserwujemy jako przyspieszenie pulsu.

Pierwsza pomoc w przypadku zawału

Nie zwlekaj – dzwoń po pogotowie! Dużym błędem jest wyruszenie do szpitala prywatnym samochodem. Jedynym bezpiecznym środkiem transportu osoby z podejrzeniem zawału serca jest karetka pogotowia, ponieważ już podczas drogi do szpitala można rozpocząć leczenie.

Jeśli chory nie stracił przytomności, do czasu przyjazdu lekarza posadź go w spokojnym miejscu, tak, by jego tułów znajdował się powyżej nóg (najlepiej oprzeć go o ścianę lub o siebie). Zapewnij mu dopływ świeżego powietrza i ułatwij oddychanie – rozluźnij choremu krępujące go części garderoby.

Postaraj się uspokoić go (zawałowi towarzyszy silny niepokój i strach przed śmiercią, które dodatkowo pogarszają i tak już bardzo ciężki stan).

Jeżeli chory straci przytomność, trzeba położyć go na plecach i sprawdzić, czy oddycha. Jeśli nie, rozpocznij rytmiczny ucisk centralnej części klatki piersiowej z częstotliwością raz na sekundę.

Podstawowe badania

• EKG: ujawnia zaburzenia kurczliwości wywołane przez niedokrwienie, które spowodowała niedrożność tętnicy odpowiedzialnej za zawał, a także inne zaburzenia.

• Badanie krwi: oprócz morfologii krwi i stężenia elektrolitów, oznaczane są tzw. markery uszkodzenia (inaczej martwicy) mięśnia sercowego, takie jak troponina T lub troponina I oraz kinaza kreatynowa (CK).

Tele Tydzień
Więcej na temat:arytmia | leczenie | badania | badanie | Nie | EKG | choroby | zaburzenia

Zobacz również

Twój komentarz może być pierwszy

Zapoznaj się z Regulaminem
Wypełnienie pól oznaczonych * jest obowiązkowe.